HERSTELD VERTROUWEN; WAAR EN WANNEER?

“In tijden van Crisis kunnen politici laten zien wat ze waard zijn,” stelt de ene hoogleraar en “in crisistijd zijn politieke interverenties noodzakelijk,” stelt weer de andere hooggeleerde.
Heel “voelbaar” beschrijft Carla van Baalen, hoog”epriesteres” Parlementaire Geschiedenis aan de Radboud Universiteit te Nijmegen: “ Nu de gure wind van de econo-mische crisis opsteekt, ruimt politiek Den Haag de ijskast leeg. Het zal niet de eerste keer zijn, dat een kabinet een crisis aanwendt om moeilijke beslissingen te nemen.”

En “natuurlijk moeten we niet alleen over maatregelen op de korte termijn nadenken, want dan belanden we in “een crisis na de crisis, “ waarschuwt Uri Rosenthal, hoogleraar bestuurskunde en Eerste Kamerlid.

Wel “kunnen politici in tijden van crisis laten zien wat ze waard zijn en uit-groeien tot echte Staatsmannen/-vrouwen“, poneert Paul Frissen, hoogleraar Bestuurs-kunde fijntjes.

En zeker nu onze premier in zijn “vlucht naar voren“ in het Irak- vragen”wespennest” een vreemde – door het parlement weinig gewaardeerde buitenspel zettende stap heeft gezet ( en verloren, althans een tijdelijke vlucht heeft bereikt) wordt het nu eindelijk eens de vraag – wat zijn roep “alle hens aan dek “ - herinnerend en herhalend - inhoudt.

En zeker als lid van de Basisgroep Sociale Zekerheid wil ik nu graag horen welke “zoete” maatregelen hij voor de sociaal zwakkere medelanders in onze samenleving - als crisisbestrijdende daadkracht voor hen, die al jaren wachten op het zoet - in petto heeft.

Over dat alle-hens-aan-dek heb ik via vragen aan onze Fractieleider, Pieter van Geel al geprobeerd duidelijkheid te krijgen. Reactie, laat staan beantwoording moet ik nog krijgen.

En gezien de gebeurtenissen belooft het, dat er voor de minima flinke ondersteuning uit de “ijskast” komt.
- Duizenden euro’s dubbele bonussen, samen zo’n miljard gaan naar de Raad van Bestuur en de hogere lagen daaronder en ook nog iets naar de andere werknemers van de ABN/AMRO.
- Voor noodlijdend ING miljarden steun, die nu voor 1,37 miljard zijn meerder-heidsbelang in ING Canada verkoopt en Amerikaanse burgers/huizenkopers haast
1 miljard dollars hypotheekschuld kwijtscheldt van ons belastinggeld/staatssteun.

Fantastische acties uit een oververhitte ijskast, maar voor de samenleving en zeker de minima een niet te verteren “toetje” als zij alleen het toe-kijken hebben en nog steeds moeten wachten op wat er nog verder uit die ijskast –misschien- komt.

Wat een kunst; miljarden ontvangen en eerst gelijk weer in eigen gelederen uitgeven!
Is dat wat onze regering met “de grootst mogelijke terughoudenheid" bedoeld?

Is dat verantwoorde aanpak in crisistijd?

De aanpak van de Amerikaanse president Barack Obama die nu limieten gaat stellen aan bedrijven die met overheidsgeld werken, geeft een beter voorbeeld. En ook zijn eigen website kijkt niet terug naar het ontstaan van de crisis, maar geeft juist uitleg over het herstel.
Waar Nederland al tien jaren lang faalt om topbeloningen aan te pakken, slaagt Obama in drie weken.

Juist een crisis kan moeilijke beslissingen helpen ombuigen. Zeker met maatregelen die moeilijk liggen. En een flinke hulp aan de onderkant geeft deze medelanders lucht en steun en kan het vertrouwen in de politiek - zoals ik eerder stelde - weer herstellen.

Een prachtige kans om de falikant verkeerd uitgepakte marktwerking ten gunste van de crisis aan te pakken.
De kapitalistische en neo-liberale nukken en uitspattingen die daar tentoon zijn gespreid, de samenleving handen met geld heeft gekost, in de zakken van direc-teuren en bestuurders zijn verdwenen en op haast al die terreinen een ernstige kwalitatieve achteruitgang hebben laten zien, kunnen we nu aanpakken.

En dan is het schrijnend te moeten horen dat een kippenboertje 218.500 euro boete moet betalen en dus failliet gaat, omdat hij van een uitzendbureau 23 illegalen te werk gesteld had gekregen, dat Nederlanders niet wilden/konden doen.

“De overheid dient algemene regels en kaders te stellen, waarbinnen de particuliere sector MAG werken”, stelt nu ook Ferdinand Mertens, hoogleraar Toezicht aan de TU in Delft. Slechts binnen deze ruimte – die nu strakker – bepaald kan worden, hebben de bedrijven, stichtingen enz. vrijheid van handelen.
Niet meer en niet minder !

Het moest en moet toch veel duidelijker worden, dat de scheiding van verantwoordelijkheden van particuliere partijen en de overheid ten opzichte van elkaar van cruciaal belang is.
Maar dat de controlerende functie en taak van de overheid essentieel blijft.

Zeker nu !


We blijven de alle-hens-aan-dek-praatjes – nog steeds in afwachting – kritisch en sociaal maatschappelijk volgen.


Leo W.C. Boeters
bestuurslid van de CDA-Basisgroep Sociale Zekerheid


tot zo ver: "HERSTELD VERTROUWEN; WAAR EN WANNEER?"