2009, HET JAAR VAN HET HERSTELD VERTROUWEN

De wensen voor 2009 klonken op vele Nieuwjaarsrecepties toch anders.
In vele gevallen kon niet teruggekeken worden op fantastische resultaten en als die er nog wel waren, dan werd door de Nieuwjaarsspreker daar snel een grauwe sluier over getrokken met de verwachtingen voor 2009.
2008 was het jaar van het beschaamd vertrouwen.
Gezamenlijk zullen we moeten zoeken naar een duurzame weg uit de crisis.

Ook de regering en het parlement zullen met weinig Haags gekissebis de weg aan moeten geven, waar aan het eind het licht weer gloort.

De Nederlandse topbankiers konden een aantal weken geleden nog geen zinnig woord uitbrengen tijdens hun gesprek met de Tweede Kamerleden. De oorzaken lagen buiten henzelf en de hand in eigen boezem steken was niet nodig.

En konden en wisten ze al helemaal de schuld niet bij zichzelf te zoeken; in een internationale enquête van accountantkantoor KPMG onder 500 bank-bestuurders durven ze anoniem meer kritiek op anderen en zichzelf te geven.
Meer dan de helft van de topbankiers wijst in dit onderzoek het belonings- en bonusbeleid aan als de belangrijkste veroorzaker van de kredietcrisis. 75% geeft eerlijk toe als bewijs van de crisis, dat de bankensector strengere regelgeving verdient. De wetgever en toezichthouders dienen een essentiële rol te krijgen in het bepalen van de hoogte van salarissen en beloningen.
Falend risicobeheer en raden van bestuur met onvoldoende kennis van zaken en ervaring hadden het managen van de risico’s te weinig in de gaten.
Maar de druk van toezichthouders moet steviger en de regels omtrent risico’s
moet scherper worden nageleefd en een duidelijk onderdeel zijn van de strategie.
Zonder toezicht op de banken zouden zij zich van de ene in de andere crisis storten. De Nederlandse Bank, de Autoriteit Financiële Markten zullen kritischer moeten zijn en de zorgplicht voor de klant moet niet alleen met financiële bijsluitertjes geregeld worden. De sector zal ook tegen zichzelf beschermd moeten worden en de enquête laat dat ook zien. Driekwart wil strenger toezicht.

Het is de roep van een kind in een reclame, die zichzelf moet opvoeden:

“Woutertje Bos en Nout Wellink, bescherm ons tegen onszelf.”

En de club van nieuwe rijken was in 2008 weer groter geworden. Het aantal miljonairs steeg afgelopen jaren zelfs onrustbarend.


Grootverdieners zijn niet alleen de bank- en bedrijfstopmannen, maar ook de omhooggeschoten tv-jongens en –meisjes, ziekenhuisdirecteuren, school-bestuurders, directeuren van nutsbedrijven en ook velen in de publieke sector zelfs, die juist met hun subsidiegelden zo zuinig en economisch moesten om-springen om zo maatschappelijk verantwoord mogelijk hun doelstellingen te verwezenlijken.

Nee,……….het was de eigen portemonnee waaraan het eerst werd gedacht, zelfs als ze ontslagen zouden worden. Verder de protserige gebouwen, de extra vagante inrichtingen, gepaard gaand aan hun opsnoevende belangrijkheid en maatschappelijke waarde.

Vreemd genoeg zijn het wel de banken, die door de regering het eerst worden geholpen met vele miljarden. Hun essentiële en belangrijke financiële functie moest natuurlijk gehandhaafd kunnen worden.
Maar die dan nu weer met te grote voorzichtigheid onze gespaarde centjes aan anderen - zoals de middenstand - niet durven/willen ter beschikking te stellen en/of te steunen.
Nú moeten/worden natuurlijk wél grote zekerheden worden ingebouwd bij leningen.
Maar dat daarmee de economische crisis als gevolg van de kredietcrisis daar zeker niet mee geholpen of verholpen wordt, is nu weer een slecht beleid.
En juist de banken, die de veroorzakers waren, kunnen en moeten juist nu de oplossers worden en hersteld vertrouwen teruggeven.
En ook de Nederlandse regering twijfelt en twijfelt terwijl juist die econo-mische molen draaiende gehouden moet worden.
Engeland en Duitsland zijn al met fikse maatregelen ons voor gegaan, maar onze financiële man en economische vrouw horen we weinig.

En juist aan de onderkant van onze samenleving vallen de klappen nu nog meer. Voedselbanken, pandjesbedrijven voor beleningen, tweedehands kleding -
en kringloopwinkels krijgen het drukker en drukker.

De bovenkant werd als eerste geholpen en zal hard aan het herstellen van vertrouwen dienen te werken; zeker met die vele miljarden mogelijkheid.

Mag ook voor de onderkant in onze samenleving een hersteld vertrouwen gloren. Daarvoor zijn vaak minder miljarden nodig, die direct weer in de economie hun weg zullen vinden.
Je zou kunnen zeggen:
Aan de onderkant blijkt financiële steun het mes te zijn dat aan twee kanten dus snijdt en naar beide kanten helpt: Vertrouwen en Hulp.

Leo BOETERS, gewoon lid CDA-Basisgroep Sociale Zekerheid,
ingezonden bij E-mail-bericht van woensdag veertien januari 2009;
door blog-beheerder geplaatst woensdag 21 januari 2009


tot zover: 2009, HET JAAR VAN HET HERSTELD VERTROUWEN