ALLES OVER ABP:

SOCIALE ZEKERHEID NA ONS 65e

Als er op dit moment iets gebeurt, dat de meesten van ons nu raakt of in de nabije toekomst, dan is het wel de ingreep van Donner in de pensioenen. En dat vraagt van de gepensioneerden nu alle aandacht en natuurlijk reactie.
Deze regering en met name de minister van Sociale Zaken, Piet Hein Donner probeert wel heel makkelijk in deze economische crisis een oplossing te vinden en zonder overleg liet hij de eerste “af”- rekening alvast stilletjes ten laste van de gepensioneerden komen. De coalitie vergaderde en vergaderde en verg….., maar de gepensioneerden – als gemakkelijke “prooi”- werden al wél het haasje, waarop “geschoten” kon worden. Nog even en het verdere villen zal beginnen.

Het werd heel netjes gebracht als “het herstel van de pensioenpot”.

Nu geen gemakkelijke greep uit die grote pensioenpot, maar gewoon en gemakkelijk zonder mededeling of overleg de "nullijn" voor de gepensioneerden en de indexatie in de ijskast. De Staatkas herstellen met – weer – een greep uit deze pot was gewoon niet meer mogelijk, omdat de pot voor de uitkeringen al ontoereikend begon te worden.

Want uiteindelijk is herstel van de – slecht en onverantwoord belegde – pot (voor de Staat) belangrijk en de gepensioneerden kunnen voorlopig even” op de pot”.

De gepensioneerden werden nog niet eens geïnformeerd en de veroorzakers van de te lage dekkingsgraad van het ABP-pensioen krijgen de kans om in vijf jaar die dekkingsgraad te herstellen door de indexatie van de koopkracht van gepensioneerden achterwege te laten en het pensioen vijf jaar op nul te zetten.

Het geeft toch geen pas gepensioneerden als eersten en zonder overleg te laten opdraaien voor het wanbeleid bij het ABP.
Moet ook dit bestuur zich niets eens verantwoorden ?
Het ABP is wel het enige pensioenfonds dat op grote schaal aan de Staat de laatste twintig, dertig jaar genereus cadeautjes heeft uitgedeeld. Je kunt ook zeggen dat de Staat telkens een flinke graai uit de overvolle pensioenpot nam. Want het ABP had uiteindelijk zoveel in kas, dat de Staat daar wel van dacht mee te kunnen genieten en gaatjes in de begroting te kunnen dichten. Geld van het ABP werd aan de Staat tegen belachelijk lage en zelfs géén rente eventjes geleend.
En was het ook niet de Staat die jarenlang geen pensioenpremies voor haar werknemers/ambtenaren aan het ABP hoefde af te dragen?

Eind 2007 was de dekking nog 140 procent. Het Algemeen Burgerlijk Pensioenfonds was het grootste fonds ter wereld. Op dit moment zou het op nog maar 90 procent dekking zitten. Dit is toch onvoorstelbaar. Moet de Staat haar geleende en gebruikte gelden dan ook niet eerst maar eens integraal terugstorten? En dan is het ook nog niet eens subsidiëring, maar terugstorting van geleende (“gegraaide”) gelden – door de Staat - om de opgelopen schulden/tekorten aan te vullen.

Voordat we de betaling van pensioenen op nul gaan zetten lijkt mij dit de eerste stap die de Nederlandse Bank moet zetten; terug-betalen van geleende gelden en Donner z’n “nullijn” moet voorlopig nog even in de wachtkamer.

Dan gaan we werken aan herstel en betere andere beleggingen; en met de verantwoordelijke bestuurders en commissarissen eens een hartig gesprekje voeren. Misschien zijn bij hun beleggingstegoeden, ontslagvergoedingen, hoge salarissen boven de Balkenende-norm, bonussen, gratificaties, enz. enz. nog wat miljoenen terug te halen. 6,8 Miljard investeren in de hypotheekbanken Freddie Mac en Fanny Mae is op dit moment toch onlogisch en dom, als dat in eerste instantie nu een taak van de Amerikaanse overheid is ?
Had De Nederlandsche Bank zelfs niet een nog groter aandeel in de investering bij deze twee Amerikaanse hypotheekbanken? Onvoorstelbaar!

De achterstallige premies die de Staat nog moet storten is de vol-
gende en tweede stap.

Een premieverhoging van de Staat(als werkgever) voor zijn werknemers/ambtenaren is daarna aan de orde en de derde mogelijkheid om de pensioenpot te herstellen.

Een premieverhoging door de Staat van zijn werknemers/ambtenaren is daarna aan de orde en de vierde mogelijkheid; en een premieverhoging kan heel snel de gaten weer dichten. Met deze premieverhoging sparen zij weer voor hun pensioenuitkeringen uit de ABP-pot in de toekomst.

En dan pas kan het niet-indexeren van de pensioenen aan bod komen en is dus pas de vijfde stap.

Daarna zijn we, ten zesde pas – als het moet - zover, dat een korting op de pensioenen kan/moet worden overwogen.
En dan nog zijn aan onze "slimme en sluwe" Donner nog meer creatieve ideeën aan de hand te doen.

Is de terugkeer naar het systeem van vóór 2006 ook niet een mogelijkheid? Draai de verplichting uit de Pensioenwet van 2006 om de tegoeden te waarderen tegen marktrente weer terug naar het systeem van waarderen van vóór 2006. De tegoeden moesten toen gewaardeerd worden tegen een vaste rente van 4%. Dit scheelt al snel een dekkingsgraad van tien tot vijftien procent hoger.

Laat het bestuur – bestaande uit de Staat en de vakbonden – van het ABP en de Raad van Bestuur en Commissarissen/toezicht zich eerst maar eens verantwoorden voor al hetgeen in het verleden gewoon zomaar uit de kas van het ABP is verdwenen. Dan kan onze CDA-bobo, Eelco Brinkman ook weer aan de bak; eerst zijn slimme zet om met een koopje de bouwfraude af te kopen; dan verantwoording afleggen voor de miljoenen die bij Philadelphia, een zorginstelling, zijn verdwenen waar hij in de Raad van Bestuur zat en dan nu zijn verantwoording als bestuursvoorzitter zelfs van het ABP. Zijn overige commissariaten zou ik ook maar vast nalopen.
En met haar nieuwe bestuursvoorzitter Harry Borghouts haalt het ABP nu ook geen "groot licht" in huis. Onder zijn bewind en verantwoordelijkheid belegde de Provincie Noord-Holland 110 miljoen bij Icesave; ook was hij voorzitter van de Raad van Toezicht bij de IJsselmeerziekenhuizen. Wat hij in die functies ook gedaan heeft, toezichthouden en ellende voorkomen in ieder geval niet. Maar deze part-time functie levert hem wel zo’n 67.000 Euro op. Is dat nou het zoeken naar de "right man on the right place", die best wat mag kosten?

Wat dacht de Staat van haar verplichtingen aan het ABP?

Hoe kan de Staat wél de banken steunen, die blijkbaar nog niets geleerd hebben om het vertrouwen te herstellen en rustig doorgaan met miljoenen uit te keren aan bonussen?
Gepensioneerden zijn een gemakkelijk en zonder overleg te pakken groepering, terwijl de Staat net zo goed verplichtingen heeft aan deze bevolkingsgroep. Laat ze zich daar maar eerst eens van kwijten. Want de Staat moet zich ook realiseren dat vermindering van de koopkracht bij zo’n vijf miljoen gepensioneerden in het land een aanzienlijke schade zal kunnen toebrengen aan de markteconomie.


Leo W.C. BOETERS,
oud-directeur in het Katholiek Basisonderwijs;
bestuurslid CDA-Basisgroep Sociale Zekerheid


tot zover: "ALLES OVER ABP: SOCIALE ZEKERHEID NA ONS 65e"